Udział CIA, DoD (Departamentu Obrony USA) i innych obcych służb wywiadowczych
Ta strona została automatycznie przetłumaczona z języka angielskiego przez Claude Code AI, bez weryfikacji ze strony Vincenta Le Corre, i dlatego może zawierać błędy. Tekst został napisany po angielsku; w razie rozbieżności rozstrzygający jest angielski oryginał: oryginalna wersja angielska.
Ważna uwaga (stan na 27 lipca 2025 r., godz. 07:45 chińskiego czasu standardowego, China Standard Time, GMT+8): Muszę jeszcze dodać co najmniej od 20 do 50 ważnych wpisów do sekcji „Kalendarium wydarzeń i listów otwartych”.
Dopiero 28 kwietnia 2025 r. zacząłem publikować wciąż częściowo zaczernioną wersję skargi, którą złożyłem w Biurze Generalnego Inspektora Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych (U.S. Department of Defense Office of the Inspector General, DoD OIG), wraz z innymi powiązanymi dokumentami.
Kalendarium jest obecnie przepełnione wpisami, które nie są już najważniejsze, ale zamierzam je pozostawić jako część dokumentacji. Od 27 lipca 2025 r., godz. 07:45 chińskiego czasu standardowego (China Standard Time, GMT+8), dołożę wszelkich starań, aby udokumentować 100 procent mojej komunikacji z każdą osobą bezpośrednio lub pośrednio związaną z tą sprawą. W imię przejrzystości opublikuję jak najwięcej, choć niektóre nazwiska mogę ukryć przed opinią publiczną, zwłaszcza tożsamość potwierdzonych lub podejrzewanych funkcjonariuszy amerykańskiego wywiadu działających obecnie w Chińskiej Republice Ludowej.
Moim pierwszym priorytetem jest dodanie do kalendarium kilku kluczowych wydarzeń. Moim drugim priorytetem jest stworzenie dwóch kalendariów cząstkowych:
- Szczegółowy chronologiczny wykaz wszystkich wydarzeń
- Skrócona wersja streszczająca sprawę w dziewięciu lub mniej głównych wydarzeniach, aby czytelnicy mogli szybko uchwycić najważniejsze fakty, a zainteresowani mogli zgłębić temat
Tymczasem, jeśli interesuje Państwa udział amerykańskiego wywiadu w tej sprawie, warto zapoznać się z następującymi dokumentami:
-
Moja formalna skarga do Biura Generalnego Inspektora Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych (DoD OIG), złożona 13 grudnia 2023 r.: 🔗 https://www.ecthrwatch.org/timeline-of-events-and-open-letters/second-complaint-to-the-dod-oig-hotline-2023-12-13/
-
Potwierdzenie odbioru z 14 grudnia 2023 r., zawierające błąd literowy, który sugeruje, że nie była to jedynie automatyczna odpowiedź: 🔗 https://www.ecthrwatch.org/timeline-of-events-and-open-letters/reply-from-the-dod-oig-hotline-2023-12-14/
-
Moje próby uniknięcia naruszenia U.S. Espionage Act (amerykańskiej ustawy o szpiegostwie) poprzez zwrócenie się o pomoc do senatorów Stanów Zjednoczonych:
- List do senatora Mitta Romneya, 8 marca 2024 r.: 🔗 https://www.ecthrwatch.org/timeline-of-events-and-open-letters/formal-notice-sent-to-senator-mitt-romney-2024-03-08/
- List do senatora Chucka Grassleya, 8 marca 2024 r.: 🔗 https://www.ecthrwatch.org/timeline-of-events-and-open-letters/formal-notice-sent-to-senator-chuck-grassley-2024-03-08/ (Ich współpracownicy potwierdzili otrzymanie mojej korespondencji, ale nie udzielili żadnych wyjaśnień, najprawdopodobniej dlatego, że prawo im na to nie pozwala)
-
Pierwszy raz mogłem naruszyć U.S. Espionage Act, gdy skontaktowałem się z brytyjską posłanką i byłą dziennikarką „Financial Times” Yuan Yang: 🔗 https://www.ecthrwatch.org/timeline-of-events-and-open-letters/open-letter-to-british-mp-yuan-yang-2024-10-13/ Nie mogę z całą pewnością stwierdzić, czy stanowiło to naruszenie. Ale byłem pod ogromną presją. Czułem się tak, jakby ktoś przystawił mi do głowy naładowany pistolet, a moja rodzina w Chinach mogła być zagrożona. Działałem z desperacji i z poczucia obowiązku.
Choć wciąż brakuje wielu dokumentów, ta wczesna korespondencja może rzucić na sprawę nieco światła:
- E-mail do kontaktów w amerykańskim wywiadzie z sierpnia 2019 r. w sprawie McDonald’s i ekstradycji: 🔗 https://www.ecthrwatch.org/timeline-of-events-and-open-letters/email-to-us-intelligence-friends-mcdonalds-extradition-august-2019/ Po tym wpisie wkrótce pojawią się dalsze wyjaśnienia dotyczące naszych kontaktów z potwierdzonymi funkcjonariuszami amerykańskiego wywiadu, oznaczonymi jako Subject #2 i Subject #3.
Jeśli chodzi o Chiny, zacząłem pisać wątek na X (dawniej Twitter), którego jeszcze nie ukończyłem i być może nigdy w pełni nie ukończę. Można go przeczytać tutaj: 🔗 https://x.com/ECtHRwatch/status/1938917271365091426
W punkcie 11 tego wątku wspominam o istotnym wydarzeniu, które oczywiście może być zbiegiem okoliczności. 8 kwietnia w Taiyuanie wylądował samolot wojskowy, Airbus A319 należący do 34. Dywizji Lotniczej Sił Powietrznych Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej (People’s Liberation Army Air Force, PLAAF). Stało się to dzień po tym, jak opublikowałem ten wpis: 🔗 https://x.com/ECtHRwatch/status/1909246381211959381
Następnie, 30 maja 2025 r., chińskie władze odwiedziły mnie w domu i poprosiły o zamknięcie strony internetowej, która działała od 2022 r. bez żadnych wcześniejszych problemów. Dwóch z czterech mężczyzn, którzy przyszli, było ubranych po cywilnemu. Jeden z nich wydawał się zdezorientowany, gdy poprosiłem o jego numer służbowy. Podejrzewam, że może pracować dla chińskiego Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego lub dla chińskiego kontrwywiadu wojskowego. Jednak podczas rozmowy telefonicznej 23 marca 2025 r. twierdził, że pracuje w Biurze ds. Wjazdu i Wyjazdu Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
Jeśli wrócą Państwo do tego wpisu: 🔗 https://x.com/ECtHRwatch/status/1940564931117797818 zaczną Państwo rozumieć, jak to wszystko może się ze sobą łączyć.
Moja żona i ja mieszkaliśmy na terenie osiedla Mieszkań Służbowych Organów Komitetu Prowincji Shanxi Chińskiej Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej (Chinese People’s Political Consultative Conference, CPPCC) (山西省政协机关公寓). Miejsce to jest historycznie związane ze skandalem, który wstrząsnął Chinami w 2012 r. Według doniesień ma ono związek ze śmiercią Ling Gu (令谷), syna Ling Jihua (令计划), który zginął w wypadku ferrari w marcu 2012 r., w czasie gdy jego ojciec pełnił funkcję szefa sztabu prezydenta Hu Jintao.
- Artykuł „The Guardian” o wypadku: 🔗 https://www.theguardian.com/world/2012/sep/03/china-scandal-fatal-ferrari-crash
- Mój wpis na ten temat: 🔗 https://x.com/ECtHRwatch/status/1940555166933307669
Starszy brat Ling Jihua, Ling Zhengce (令政策), również zajmował wysokie stanowisko w CPPCC na szczeblu prowincji Shanxi. Pokazuje to dość wyraźnie wpływy polityczne ich rodziny w regionie.
- Mój wpis o Ling Zhengce: 🔗 https://x.com/ECtHRwatch/status/1940561589897515049
- Artykuł agencji Reuters o akcie oskarżenia przeciwko Ling Zhengce w sprawie korupcji: 🔗 https://www.reuters.com/article/world/china-charges-brother-of-former-aide-to-retired-president-over-graft-idUSKCN11O0BE/
Ich najmłodszy brat, Ling Wancheng (令完成), uciekł do Stanów Zjednoczonych w czasie kampanii antykorupcyjnej Xi Jinpinga. Według wiarygodnych źródeł zabrał ze sobą wysoce wrażliwe tajemnice chińskiego rządu. Podczas gdy jego bracia upadli, on zbiegł i zdradził Chiny.
- Mój wpis o Ling Wanchengu: 🔗 https://x.com/ECtHRwatch/status/1940564931117797818
- Artykuł „SCMP” zatytułowany “Telling tales: brother of disgraced Chinese presidential aide Ling Jihua reportedly defects to US” (tłumaczenie: „Wygadał się: brat okrytego niesławą doradcy prezydenta Chin Ling Jihua miał zbiec do USA”): 🔗 https://www.scmp.com/news/china/policies-politics/article/1909266/telling-tales-brother-disgraced-chinese-presidential
Pierwsze zdanie tego artykułu brzmi: "The younger brother of the disgraced former presidential aide Ling Jihua (令计划) has reportedly defected to the United States and revealed some of China’s biggest state secrets – including those surrounding its nuclear weapons." (Tłumaczenie: „Młodszy brat okrytego niesławą byłego doradcy prezydenta Ling Jihua (令计划) miał zbiec do Stanów Zjednoczonych i ujawnić niektóre z największych tajemnic państwowych Chin – w tym te dotyczące chińskiej broni jądrowej.”)
Być może to wszystko jest zbiegiem okoliczności. Ale jeśli uważnie przeczytają Państwo skargę, którą złożyłem w DoD OIG, proszę zadać sobie pytanie, jak prawdopodobne jest, że zbiegów okoliczności jest aż tak wiele.
Najważniejsze dla mnie osobiście przyznanie nastąpiło wtedy, gdy Subject #2, potwierdzony funkcjonariusz amerykańskiego wywiadu, przyznał się do swojej roli podczas naszego spotkania w Taiyuanie 14 lipca 2023 r. W pełni rozumiem, że na tym etapie jest to moje słowo przeciwko jego słowu. Może się w każdej chwili wycofać, tak jak ostatecznie zrobił to Subject #1. Ale wiem, co się stało. Wiem, co powiedział. I znam ryzyko, na jakie w rezultacie byliśmy narażeni wraz z żoną.
W chwili pisania tych słów wciąż chcę wierzyć, że nie wszyscy funkcjonariusze amerykańskiego wywiadu są złymi ludźmi. Być może funkcjonariusze wywiadu każdego kraju po prostu wykonują swoją pracę, a częścią tej pracy jest proszenie innych, by zdradzili własny kraj.
Obecnie uważam jednak, że niektóre osoby w amerykańskiej społeczności wywiadowczej mogły zdradzić naród amerykański. Mówiąc „naród amerykański”, mam na myśli również amerykańskie przedsiębiorstwa, mimo że są one osobami prawnymi, a nie ludźmi. To, co wydarzy się dalej w Stanach Zjednoczonych, pozostaje kwestią otwartą. Możliwe, że amerykańska społeczność wywiadowcza początkowo nie zdawała sobie sprawy, że McDonald’s oszukał również amerykańskich obywateli i amerykańskie przedsiębiorstwa.
Co do Francji, na podstawie posiadanych przeze mnie dowodów uważam obecnie, że wysocy rangą urzędnicy oraz sędziowie i prokuratorzy (magistrats) prawdopodobnie dopuścili się czynów korupcyjnych, co najmniej korupcji biernej (corruption passive), a co poważniejsze, możliwych czynów zdrady w rozumieniu francuskiego Kodeksu karnego (Code pénal : trahison). W związku z tym zamierzam złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez nieznanych sprawców (plainte contre X) w sprawie korupcji i zdrady. Zawiadomienie to ma doprowadzić do wszczęcia śledztwa w sprawie roli francuskich funkcjonariuszy wywiadu, którzy wiedzieli o sytuacji, a także ministrów i być może prezydenta Francji, którzy moim zdaniem prawdopodobnie również o niej wiedzieli.
Czasami mam wrażenie, że funkcjonariusze wywiadu to zimne, bezduszne potwory. Głęboko zmagałem się z pytaniem, czy są dobrymi, czy złymi ludźmi, czy też, co bardziej prawdopodobne, niektórzy są dobrzy, a inni nie.